Vooral op de savanne moeten dieren voortmaken: hun habitat verschuift met 1,26 km per jaar. Gemiddeld is de snelheid van de klimaatverandering iets langzamer, maar nog altijd 420 meter per jaar. Vooral het tropisch regenwoud weet het klimaat redelijk constant te houden.
Nature Scientists map speed of climate change
New study finds that the average ecosystem will need to shift about a quarter mile per year to keep pace with global climate change
From beetles to barnacles, pikas to pine warblers, many species are already on the move in response to shifting climate regimes. But how fast will they—and their habitats—have to move to keep pace with global climate change over the next century? In a new study, a team of scientists including Dr. Healy Hamilton from the California Academy of Sciences have calculated that on average, ecosystems will need to shift about 0.42 kilometers per year (about a quarter mile per year) to keep pace with changing temperatures across the globe. Mountainous habitats will be able to move more slowly, since a modest move up or down slope can result in a large change in temperature. However, flatter ecosystems, such as flooded grasslands, mangroves, and deserts, will need to move much more rapidly to stay in their comfort zone—sometimes more than a kilometer per year. The team, which also included scientists from the Carnegie Institute of Science, Climate Central, and U.C. Berkeley, will publish their results in the December 24 issue of Nature.
“One of the most powerful aspects of this data is that it allows us to evaluate how our current protected area network will perform as we attempt to conserve biodiversity in the face of global climate change,” says Healy Hamilton, Director of the Center for Applied Biodiversity Informatics at the California Academy of Sciences. “When we look at residence times for protected areas, which we define as the amount of time it will take current climate conditions to move across and out of a given protected area, only 8% of our current protected areas have residence times of more than 100 years. If we want to improve these numbers, we need to both reduce our carbon emissions and work quickly toward expanding and connecting our global network of protected areas.”
The team calculated the velocity of global climate change by combining data on current climate and temperature regimes worldwide with a large suite of climate model projections for the next century. Their calculations are based on an “intermediate” level of projected greenhouse gas emissions over the next century (the A1B emissions scenario from The Intergovernmental Panel on Climate Change). Under these emissions levels, the velocity of climate change is projected to be the slowest in tropical and subtropical coniferous forests (0.08 kilometers per year), temperate coniferous forests (0.11 kilometers per year), and montane grasslands and shrublands (0.11 kilometers per year). The velocity of climate change is expected to be the fastest in flatter areas, including deserts and xeric shrublands (0.71 kilometers per year), mangroves (0.95 kilometers per year), and flooded grasslands and savannas (1.26 kilometers per year).
The vulnerability of these respective biomes depends not only on the average velocity of climate change they will experience, but also on the sizes of the protected areas in which they are found. For instance, while the velocity of climate change is expected to be high in deserts, this threat is mediated by the fact that protected areas for deserts tend to be larger. On the other hand, the small size and fragmented nature of most protected areas in Mediterranean temperate broadleaf and boreal forest biomes makes these habitats particularly vulnerable.
What does this mean for beetles, barnacles, and other groups of species? The researchers note that their index estimates the velocities and residence times of climates, not species. Individual species that have a wide tolerance for a range of temperatures may be able to adapt in place as the climate around them shifts. However, for species that can only tolerate a narrow band of temperatures, the velocity estimates in the study are a close approximation for the migration speeds needed to potentially avoid extinction. Nearly a third of the habitats in the study have velocities higher than even the most optimistic plant migration estimates, suggesting that plants in many areas will not be able to keep up with the shifting climate. Even more problematic is the fact that natural habitats have been extensively fragmented by human development, which will leave many species with “nowhere to go,” regardless of their migration rates.
The team’s results not only underscore the importance of lowering greenhouse gas emissions—they also provide data for conservation managers who must now plan for the impact of global climate change. The research was funded by the Gordon and Betty Moore Foundation and the Stanford University Global Climate and Energy Project.
Even na tien uur vanavond meldt een Amerikaanse official dat er een akkoord is op de Klimaattop in Kopenhagen. Vervolgens wordt er nog tot in de nacht onderhandeld.
Met BNR’s Hans Verbeek in Kopenhagen, en hoogleraar milieukunde Lucas Reijnders in de studio in Amsterdam bespreek ik straks de afloop van de top.
Luister live om 11:30 uur op BNR Nieuwsradio.
Ingedeeld onder: Nieuws | Tags: Amerika, China, COP15, klimaatopwarming, Kopenhagen, VS
Het nieuws kwam niet van de Deense voorzitter, maar van de Amerikaanse delegatie. Even na 21 uur is er een akkoord bereikt in Kopenhagen, meldt de BBC.
De Amerikanen noemen het akkoord ‘meaningful’. Maar een complete aanpak van het klimaatprobleem is het nog niet.
Het doel is vastgelegd: de klimaatopwarming mag maximaal 2 graden bedragen. Maar exacte afspraken over hoe we daar komen, zouden niet in het akkoord staan. Wel lijkt het erop dat vooral Amerika heeft toegegeven op deze laatste dag. En dat gaat dan vooral om de controleerbaarheid van CO2-reductietoezeggingen door China. China wil daar niet aan, en de VS heeft die eis nu laten vallen.
BBC ‘Meaningful deal’ reached at Copenhagen climate summit
Key states in Copenhagen have reached a “meaningful agreement” in climate change talks, a US official says.No country was “entirely satisfied” with the deal, but it was a “historic step forward,” the official added.
The deal was not enough to fully tackle climate change in the future, but was an important first step, he said.
The two-week summit in the Danish capital had been deadlocked on Friday evening as world leaders tried to hammer out a deal.
Ingedeeld onder: Nieuws
Op deze top in Kopenhagen zijn er een paar vragen die ons bezighouden.
Komt er tóch een akkoord?
Wat doen de Chinezen?
Kan Barrack Obama nog iets doen?
En WIE slaapt er aan het einde van mijn gang?
Dat begon eergisteren, toen ik in ons hotel met een zeer beschaafd meisje in de lift stond. De telefoon ging: Hi Paul, zei ze: de president slaapt. En ik heb zijn speech voor morgen afgemaakt. Net als in een Amerikaanse tv-serie was het gesprek daarmee over. Geen goedenacht, of tot morgen. Alleen die twee zinnetjes. Vervolgens stapte ze op de 4e verdieping uit de lift.
Mijn kamer is zit op de vijfde.
Nou is dit hele hotel beveiligd als ware het de Amerikaanse ambassade in Den Haag.
Betonnen wegversperringen voor de deur, en op de brug naar de entree twee agenten, soms meer.
Als ik vanuit mijn kamer naar beneden kijk, heb ik uitzicht op de weg achter het hotel langs. Aan het begin en aan het einde van die weg staan twee agenten. Dag en nacht. En ook die weg is versperd, zodat er nog precies één auto door kan.
Bij het Bella Center, waar de klimaatonderhandelingen plaatsvinden, is ME paraat. Dat is hier niet. Dit is een redelijk net hotel, Obama verwachten je hier waarschijnlijk niet, maar een heel aantal andere presidenten zouden hier best kunnen verblijven.
De vraag is natuurlijk wélke.
Nou zit er aan het begin van mijn gang – alleen op de 5e verdieping, en alleen in mijn vleugel – continu een meneer, en af en toe een mevrouw.
Aan het begin van de week was het iemand die kwa fysiek heel goed suppoost zou kunnen zijn, gezien zijn casual kleding, in een streekmuseum. Op schoot een vuistdik boek, maar wel even opkijkend als ik langs loop.
Er moet vast een heel belangrijk persoon op deze gang zitten, als u hier de hele dag zit, zeg ik hem als ik de derde keer langs hem kom. Zeker! Hier zit de president van Cuba, zegt hij.
Goh, en ik hoorde dat op de verdieping hieronder ook al een president? Inderdaad: dat is de president van de Maladiven.
Zoveel openheid van een bewaker had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Maar het klinkt niet ongeloofwaardig: later zien we in de lobby een –ja- zwerm mensen voorbij trekken: voorop een camera-ploeg en in het midden een man die heel goed president Nasheed van de Maladiven zou kunnen zijn.
De bewakers lossen elkaar na een paar uur af. En ik besluit mijn geluk nog eens te proberen: klopt het, wat ze zeggen? Dat president Castro op deze gang slaapt?
Ondertussen valt mijn oog op een man die helemaal aan het andere einde van de gang staat: recht voor de deur staat óók weer iemand de hele tijd de wacht te houden.
Nee, lacht de politieman die nu dienst heeft aan het begin van mijn gang: Castro zit op een lagere verdieping. Maar mag ik even uw keycard zien? Natuurlijk mag dat.
En als ik ook nog mijn kamernummer zeg, mag ik door.
Maar langzaamaan wordt de beveiliging rond dit hotel scherper: we mogen niet meer zomaar de lobby inlopen: als je bij de ingang van het hotel geen keycard kan laten zien mag je niet meer zomaar doorlopen.
En zo gaat het ook op deze gang: Als we op woensdagavond terug komen uit de stad, is de suppoost van eerder vervangen door een meer getypecaste politieman – deze zou zomaar in de tv-serie Spooks kunnen optreden als veiligheidsagent.
En zoiets zal het ook zijn, want hij zegt bij de Security Police te werken. Ga er maar vanuit dat uw kamer volledig veilig is, belooft hij.
En om dat kracht bij te zetten, wil hij niet alleen de keycard van mijn hotelkamer ZIEN, hij loopt zelfs even mee. Pas als het groene lampje van het slot in de deur oplicht is hij tevreden en mag ik alleen verder – mijn eigen hotelkamer in. Hij gaat terug naar zijn stoel aan het begin van de gang.
Naast die stoel ligt een A4-tje met de namen van de gasten op deze gang weet ik inmiddels. Maar het is duidelijk niet de bedoeling dat ik daarop kijk.
Ik heb nog één dag voor die twee belangrijke vragen: komt er een klimaatakkoord, en wie slaapt er in die kamer naast mij?
Ingedeeld onder: Nieuws, Van de redactie | Tags: Aan de Slag, Kopenhagen, Yvo de Boer
De meeste ophef is er nog over de rellen. Of de op handen zijnde rellen. Of de mogelijke bestorming van het Bella Center. Of het uitblijven daarvan. Niet verwonderlijk, nu de onderhandelingen zo tergend traag gaan dat je niet kunt zien of ze bewegen. Zelfs VN-klimaattopman Yvo de Boer het heeft over “een onverwachte halte” waar alles stilstaat.
COP15 De Boer: “Unexpected stop” in negotiations
“The cable car has made an unexpected stop,” he said at a press briefing Wednesday evening, referring to a statement he made on Monday. By then the conference was about half way up the mountain, everybody was queuing up for the cable car, and “the rest of the ride is going to be fast, smooth and relaxing”.The unexpected stop happened – according to several news media – as delegates needed time to discuss the basis of the further talks.
Eén van de gevolgen daarvan, lijkt het, is dat de klimaattop sinds vanmiddag een nieuwe voorzitter heeft: niet langer de Deense milieuminister, maar de premier.
Tegen dit decor van incidenten die vanaf de achtergrond naar de voorgrond dringen, hebben we vandaag de uitzendingen voor de komende twee dagen in de stijgers gezet. Eerst was er natuurlijk de opname van BNR Duurzaam over technology transfer. Dat programma is vanavond al is uitgezonden (zoek de podcast op http://bnr.nl/duurzaam), en daarna heb ik drie zeer interessante gesprekken gevoerd die worden uitgezonden in Aan de Slag, met Paul van Liempt. Met een Himalayabeklimster, een tapijtfabrikant en met de grondlegger van de Cradle to Cradle-aanpak.
Anderen waren ondertussen alle gasten aan het bellen om te horen of ze inderdaad bij onze uitzendingen aanwezig kunnen zijn: soms kan je het terrein van de klimaattop niet in, dan kan je er weer niet uit. Het maakt de organisatie er voor ons allemaal niet makkelijker op. Toch zien we aan de oneindig lange rijen bij de accreditatiebalies inmiddels ook een zonnige kant: kennelijk zijn er erg veel mensen die de klimaatverandering belangrijk vinden.
Ingedeeld onder: Van de redactie | Tags: Kopenhagen, BNR Duurzaam, Greenpeace, ECN, Heleen de Coninck, Liesbeth van Tongeren, PvdA, Judith Merkies, Aan de Slag, Himalaya Alert, Bernice Notenboom
De koffers zijn uitgepakt en de accreditaties grotendeels geregeld. De redactie van BNR Duurzaam is neergestreken in een studio van Radio 100FM, in het centrum van Kopenhagen. Het kantoor van de directeur is voor ons vrijgemaakt om te werken. Waar krijg je dat nog!
Kijkend uit het raam heb ik uitzicht op het Radhuspladsen, met daarop de grote witte bol die we de afgelopen dagen op het journaal zagen. Tegenover mij zit Kim, het brein achter deze uitzendingen. Mobieltje gekneld tussen wang en schouder, aantekeningen tikkend van een gesprek met een van de gasten voor de uitzending van morgen. Het thema morgen is technologische steun van het westen aan ontwikkelingslanden, wat in het klimaatjargon ‘technology transfer’ wordt genoemd.
Ik spreek daarover morgen met Heleen de Coninck van ECN, Liesbeth van Tongeren van Greenpeace en PvdA-europarlementariër Judith Merkies. Stiekum vind ik dat wel mooi: een gesprek over techniek met alleen maar vrouwen (of is dat ouderwets?).
Als Kim ze belt beginnen de gesprekken steeds het zelfde: ben jij al binnen gekomen? Na eerdere problemen kunnen journalisten inmiddels redelijk snel het Bella Center in, waar de onderhandelingen worden gevoerd. Maar vertegenwoordigers van NGO’s staan daardoor des te langer te wachten, lijkt het.
Voor ons programma maakt dat niet zoveel uit: de opname van BNR Duurzaam is morgen in deze studio, waar je geen accreditatie-pincode nodig hebt, en geen plastic armbandje. Aanbellen is genoeg.
Ondertussen bekijk ik op mijn laptop de film Himalaya Alert, een film van Bernice Notenboom. Ze omschrijft zichzelf als beroepsavonturier, en reisde naar de polen en de top van de Himalaya. Morgen spreek ik haar voor Aan de Slag, met Paul van Liempt. Over die avonturen, en over hoe ze daar nu aan kinderen over vertelt op scholen. De video vertelt een dramatisch verhaal, en ik vraag me af of ze dat zo ook aan die kinderen vertelt. Morgen zal ik haar dat vragen.
Ingedeeld onder: Nieuws, Van de redactie | Tags: Bas van Werven, Hans Verbeek, Kopenhagen
Minister Cramer is geschrokken van het geprek aan voortgang in de eerste week bij de onderhandelingen in Kopenhagen. Nou, geschrokken. Misschien meer bezorgd.
BNR On the Move
BNR-verslaggever Hans Verbeek in gesprek met ministers Cramer en Koenders.
Luister onlineBNR-verslaggever Hans Verbeek ondervraagd door Bas van Werven.
Luister online
Zelf heb ik afgelopen vrijdag een vergelijkbaar verhaal gehouden in de nieuwsuitzending op BNR. Aan het einde van de eerste week lagen nog precies dezelfde moeilijke punten op tafel als aan het begin.
Maar deze week begint de top natuurlijk pas echt. De eerste ministers zijn inmiddels aangekomen. De regeringsleiders volgen aan het einde van de week. En politici onderhandelen toch anders dan hun ambtenaren.
Behalve de politici zwermen nu ook journalisten naar de top. De eerste verslaggever van BNR, Hans Verbeek, is inmiddels aangekomen. Morgen vertrekt de grootste groep, en elke dag komen er collega’s bij. Mijn vliegtuig vertrekt morgen op het onchristelijke tijdstip van 07.25. Koffers twee uur tevoren afgeven, zegt KLM.
En inderdaad, na eerdere berichten over een reis per zuinige auto, blijkt nu dat ik toch per vliegtuig ga. Voor de snelheid lijkt me dat een verbetering. Een alternatief, de trein kost ook veel tijd: één van mijn collega’s reist principieel niet per vliegtuig en vertrekt daarom al vanavond per slaaptrein. Ik ben eerder op mijn bestemming, als alles volgens dienstregeling verloopt.
Ingedeeld onder: Uitzending | Tags: Bernard Hammelburg, Bert Koenders, De Nationale Autoshow, De Wereld volgens Hammelburg, Kopenhage, ontwikkelingslanden
“Op het laatste moment kan misschien alles in elkaar vallen. Maar het kan ook uiteen vallen”, zegt minister Bert Koenders in De Wereld volgens Hammelburg op BNR Nieuwsradio.
Bernard Hammelburg spreekt de minister van Ontwikkelingssamenwerking deze week een half uur over het circus rond Kopenhage, het geloof in de klimaatwetenschap, en de vraag wat de ontwikkelingslanden van het Westen mogen verlangen.
BNR Podcast van De Wereld volgens Hammelburg
10 december: ministers Bert Koenders
19 november: VN klimaattopman Yvo de Boer
En heel opmerkelijk: door alle kilometerheffingen en elektrische auto’s wordt ook De Nationale Autoshow een steeds grotere ‘concurrent’ voor BNR Duurzaam.
Ingedeeld onder: Nieuws | Tags: Albert Heijn, Bas, Digros, Dirk, foie gras, ganzenlever, Jan Linders, Jumbo, Marriot, NH Hotels, paling, Sheraton, Van der Valk, Wakker Dier
Twee berichten van het actiefront. De campagne van Wakker Dier tegen “‘diervriendelijk’ foie gras” heeft zijn eerste successen behaald.
Trouw ‘Foie gras van menukaart’
Grote hotel- en restaurantketens als Marriot, NH Hotels, Van der Valk en Sheraton hebben schriftelijk toegezegd geen foie gras (ganzen- of eendenlever) meer op de menukaart te zetten.
En de grootste supermarktketen van ons land stopt de verkoop van paling.
Trouw Albert Heijn staakt palingverkoop
In navolging van enkele andere supermarkten wordt er ook bij Albert Heijn vanaf medio 2010 geen paling meer verkocht.Eerder haalden Jumbo, Dirk, Bas, Digros en Jan Linders paling al uit de schappen. Sinds 2007 staat de vissoort op de zogenoemde Rode Lijst van bedreigde diersoorten.
Ingedeeld onder: Van de redactie | Tags: journalistiek, Kopenhagen, Richard Black
Duizenden journalisten proberen nieuws te vinden in Kopenhagen. Voor een groot deel betekent dat proberen te begrijpen wat er gebeurt. En waarom het gebeurt. BBC’s Richard Black schrijft er een mooi stuk over op zijn weblog.
BBC Earth Watch, met Richard Black COP15 Copenhagen climate summit: Day 4
Yesterday I outlined the main official threads of the negotiations – the AWG-LCA, AWG-KP, SBI and SBSTA.But those sessions are far from being the only places where news happens – in fact, for long stretches of their deliberations, news doesn’t happen, unless you count the changing of “should” to “ought to” in sub-paragraph 6.3 of document FCCC/KP/CMP/2009/16 as “news”.
Some news happens in news conferences, which are scheduled through the day in an endless stream. This afternoon’s offerings started with the Coalition for Rainforest Nations at 1300 and runs through to the Least Developed Countries bloc at 1900, taking in 10 others on the way, including the Eastern European Group, the League of Arab States and OPEC.
Those are just the official news conferences.
NGOs and scientific organisations and business groups and sometimes national delegations organise their own, more ad-hoc gatherings – and you might or might not be invited, depending on whether the organisers know of your existence and whether they consider you to be important. With 5,000 journalists registered, those criteria are far from guaranteed.
Most of the real deals are done behind closed doors guarded by security guys with stern faces and impressive pectorals.
That’s where the important countries and blocs reveal more of their real demands, where trades are bartered between national delegations.
Reporting it is a nightmare.
